Wooncoöperatie Jongeren

De sessie begint met een bijzonder moment: voor het eerst tekenen acht jongeren een intentieverklaring waarmee zij zich officieel verbinden aan de wooncoöperatie in oprichting. Wie tekent, wordt daarmee onderdeel van de coöperatie en werkt toe naar mede-eigenaarschap van de toekomstige woningen.

Voorafgaand aan de ondertekening stellen alle aanwezigen zich voor. Naast de jongeren zijn er gemeenteambtenaren aanwezig vanuit het project managementbureau, de afdeling Innovatie en de afdeling Bouwen. Ook zijn er begeleiders van Futurelab, Socratic Design Academy en Lotus, een onderzoeker die de sessies documenteert, een student onderzoeker die via via is aangehaakt, en een sociale innovatie ondernemer die bijdraagt aan de technische kant van het project vanuit Zaya B.V.

De intentieverklaring wordt voorgelezen. Daarin verbinden de jongeren zich aan de vorming van een coöperatieve organisatie die richting geeft aan de ontwikkeling, realisatie en het toekomstige beheer van de woningen. De betrokken organisaties Futurelab, Socratic Design Academy, Lotus en Zaya B.V. verbinden zich eraan om met hun kennis, netwerk en uitvoeringskracht bij te dragen aan de totstandkoming van dit woonproject. De samenwerking is erop gericht te komen tot een haalbaar, gedragen en uitvoerbaar model waarin collectief eigenaarschap, professionele begeleiding en duurzame realisatie hand in hand gaan. Na de ondertekening klinkt er applaus.


Over verslavende gedachten en het denken:
Na de ondertekening opent Humberto een reflectie ronde met de acht jongeren. De vraag is niet hoe de woningen eruit moeten zien, maar hoe zij zelf denken en hoe dat denken gevormd is door de samenleving om hen heen.

Humberto introduceert het begrip "verslavende gedachten": gedachten die je blijft herhalen zonder dat je ze ooit hebt gekozen, en die je belemmeren in wie je werkelijk bent. Hij koppelt dit aan een breder verhaal over onderdrukking niet alleen de historische slavernij, maar de manier waarop dat denken nog steeds doorwerkt in hoe mensen zichzelf zien, hoe ze zich bewegen in witte omgevingen, hoe ze hun successen niet kunnen vieren.